10 augustus 2010
Via een ingezonden brief in de Harlinger Courant van dinsdag heeft advocaat Sarolea de feiten rondom de hogedrukleiding nog eens uitgelegd. Hieronder kunt u de brief lezen.
—————————————————————————————
Vorige maand is de wettelijke bezwaarcommissie van de gemeente Harlingen tot de conclusie gekomen dat de vorig jaar door Frans Zomers verleende bouwvergunning in strijd is met de wet. De vergunning, die de samensmelting en toekomstige wederzijdse afhankelijkhied tussen de afvalverbranding en de zoutwinning letterlijk in beeld brengt, is voor Omrin van groot belang om de eenvoudige reden dat zonder deze vergunning de REC volgend jaar niet in bedrijf kan. Niettemin heeft de commissie aan de wethouder laten weten dat hij niet anders kan dan de vergunning alsnog te weigeren. Dit was uiteraard heftig nieuws en er gaat het gerucht dat het gemeentehuis van plan zou zijn om de vergunning in stand te laten uit angst voor schadeclaims. Zou inderdaad op basis van dit argument de bouwvergunning in stand gelaten worden dan zou de wethouder, en formeel het hele college van B en W, daarmee zonder meer in strijd handelen met de wet. De woningwet staat dat nu eenmaal niet toe en bepaalt dwingend dat B en W onder alle omstandigheden verplicht zijn om een bouwvergunning te weigeren als deze strijdig is met het bestemmingsplan. Als B en W dan ook niet om de conclusie heen kunnen dat aan de door het nieuwste bestemmingsplan gestelde eis van zeehavengebondenheid niet is voldaan – ligt er écht een fors voor Omrin. De eerste reacties vanuit de oppositie die wijzen op het grote belang van de REC voor de ontwikkeling van het haventerrein getuigen dan ook niet bepaald van respect voor het gezag van de wet. Te meer waar de commissie in de zelfde samenstelling ook over eerdere vergunningen aan Omrin heeft geadviseerd kunnen B en W nog moelijker om haar advies heen. Jan de Boer, de nieuwe wethouder met de REC in zijn portefeuille, ondergaat volgende week dan ook, behalve zijn vuurdoop, een ware vuurproef.
Henri Sarolea